Zaterdag 22 April.
Vandaag mochten we op bezoek in en tegen Winterswijk. Een tegenstander met veel individuele kwaliteiten die een plekje hoger staan dan ons. Na een spannende 1-1 thuis belooft het ook vandaag weer een spannende wedstrijd te worden.

Naast Lieke en Laura missen we vandaag ook Jetske en als klap op de vuurpijl viel ook Celina voor de wedstrijd af met hamstring klachten. Een gehavende selectie, maar toch hielden we 12 zeer gemotiveerde speelsters over. We hebben 5 kwartier in de auto gezeten, en willen gewoon met 3 punten terug.

Van de eerste wedstrijd wisten wij nog dat zij een linksbuiten hadden met veel snelheid, een goede actie, en aan haar TikTok filmpjes te zien net zo’n goed schot. Maar als we ons alleen zouden focussen op deze linksbuiten dan zouden we de rest van het team te kort doen. Winterswijk heeft een hele fitte ploeg met meer manieren om kansen te creëren. Gelukkig hebben wij ook zo onze kwaliteiten en dat gekoppeld met een “over mijn lijk” mentaliteit betekend dat wij ons niet zomaar gewonnen zullen geven.

Vandaag spelen we iets behoudender dan normaal, met de linies kort bij elkaar was er voor Winterswijk weinig ruimte om te voetballen en bleven wij verdedigend simpel overeind. Het nadeel was dat wij in balbezit komen halverwege onze helft I.p.v. Halverwege hun helft.

Ondanks dat Winterswijk geen druk gaf op onze verdediging speelden wij in de eerste fase te vaak en te snel de lange bal. Wij sloegen onze middenveld over en zochten gelijk de 2 spitsen. Dit betekende dat ons middenveld zich helemaal kapot sjouwde tussen aanbieden, bijsluiten en omschakelen. Dit tempo gaan we niet 90 minuten volhouden.

Tijdens de drinkpauze snel even aangegeven dat we rustiger aan de bal moeten zijn. Vaker de bal uit moeten halen en wachten tot Winterswijk komt.

Winterswijk wat graag de lange bal speelt en niet gewend is om het spel te maken, was ondanks meer balbezit niet in staat tot een gevaarlijke aanval te komen. Behalve een vrije trap en een handvol corners hebben we niets weggegeven.

Het was daarom ook niet onverdiend dat Anne-Ruth met een mooie actie de 0-1 binnen schoot net voor rust.

In de rust besproken dat we als team goed stonden, dat we vooral zo door moesten gaan. Zij moesten komen en dat zou ons voorin extra ruimte geven. Daarom besloten iets verder in te zakken want aan de bal waren hun verdediging niet het sterkst. Ondanks dat de eerste helft veel kracht had gekost, gaf de 0-1 ons een beetje extra energie.

Winterswijk kwam uit de kleedkamer met hernieuwde energie om een poging te doen de achterstand goed te maken, en ondanks dat we dat hadden kunnen verwachten overrompelde dat ons toch een beetje. We gaven een paar halve kansen weg voordat we het weer onder controle konden krijgen.

Winterswijk moest steeds meer komen en wij krijgen steeds meer kansjes, we speelden met vertrouwen en gaven weinig weg.

Toen vanuit het niets was het toch een individuele actie van diezelfde linksbuiten die de 1-1 op het scorebord zette. Één moment dat we minder scherp waren, geen druk op de bal, ze kon aannemen draaien en schieten.

Wij waren een beetje aangeslagen en de volgende minuten moesten we overleven. Helaas werd onze volgende fout ons weer fataal. Een onnodige overtreding leverde een vrije trap op die wel zo snoeihard via de onderkant van de lat binnen vloog (dat als ik niet zo zou balen van de manier waarop) ik alleen maar zou kunnen applaudisseren. 2-1

Voor ons het moment om het helemaal om te gooien. In een 3-4-3 proberen we nog de gelijkmaker te forceren maar helaas viel deze niet meer.

Robert, Jeroen en ik zijn ontzettend trots op de mentaliteit van onze meiden. De teleurstelling op de gezichten na de wedstrijd sprak boekdelen. Ondanks het verlies hebben we ontzettend hard gevochten. En wij hadden qua spirit en instelling meer verdiend maar helaas niet gekregen.

1 ding is zeker! de volgende wedstrijd gaan we in met dezelfde instelling en dan blijven die punten gewoon in Apeldoorn!