Na een paar weken zonder verslag is het weer eens tijd om wat te laten horen. Na de 2-0 overwinning thuis tegen Wolvega en de afgelaste wedstrijd uit bij Genemuiden togen we gisteren naar het hoge Noorden om uit te spelen bij de vrouwen 2 van Heerenveense Boys.

Om tien uur aanwezig was even een schok maar iedereen was keurig op tijd om de nieuwe sponsorkleding in ontvangst te nemen. Alles stond netjes klaar, John en Brenda dank hiervoor. Dit keer in de auto bij Vera waar een heel apart navigatiesysteem ons de weg vertelde naar Heerenveen, dit systeem tolde onderweg dat het een lieve lust was waarbij Vera mij diverse keren vertwijfeld aankeek of we nog steeds ”goed” gingen. Als we overigens dit systeem waren gevolgd waren we nooit aangekomen want het eindpunt lag midden op een spoorwegovergang ongeveer 100 meter verder dan het sportpark.

Na de wedstrijdbespreking waarbij ik met name hamerde op inzet, beleving en strijdlust als basis om van daaruit ons eigen spel te gaan spelen begonnen we erg scherp aan de wedstrijd, dit verbaasde me eigenlijk wel enigszins want met name het positiespel tijdens de warming up liep erg stroef. Zoals gezegd begonnen we erg scherp en wonnen we alle duels, en zou deze wedstrijd uitgroeien tot de ”DAG VAN MARIJE”, zonder daarbij de anderen tekort te doen was zij vanaf het begin een enorme plaag voor de verdediging van de tegenstander en kreeg een aantal prima kansen. In het begin was de afronding nog wat ”slapjes” maar nadat na een enorme pegel van Nanne Jansen op de lat ze op de goede plek stond om binnen te tikken was ze los.

Met name Alyssa zette Marije met prima steekballen binnendoor steeds aan het werk en het duurde dan ook niet lang voordat de 0-2 in het netje lag. Wat een beetje begon op te vallen was dat de scheidsrechter die overigens verder redelijk floot steeds vaker vrije trappen begon toe te kennen aan de tegenstander zo rond de 20 meter van ons doel, na weer zo’n discutabele vrije trap scoorde Heerenveense Boys totaal tegen de verhouding in de 1-2 en moesten we weer vol aan de bak. Geluk

Marije Wientjes (foto archief 2015)

kig hebben we dan altijd nog Nanne Jansen, ze werd schuin voor het doel aangespeeld kapte de tegenstander uit en schoot prachtig diagonaal in de kruising, een mooi doelpunt. Hierna begon eigenlijk de enige fase in de wedstrijd waarin we het onszelf moeilijk maakten, dit resulteerde vlak voor rust in een paar onnodige fouten door slechte coaching en slechte afstemming onderling wat uiteindelijk resulteerde in een corner. En ja hoor deze werd dan ook binnen gewerkt, net voor rust, jammer en onnodig. In de rust erop gehamerd om ons eigen spel te blijven spelen en en zo min mogelijk vrije trappen en corners weg te geven. De 2e helft begon zoals de eerste we waren nog meer bovenliggend en creëerden de ene mooie kans na de andere, waarbij uiteindelijk Marije nog twee keer scoorde, Vera een corner binnenkopte en nog van een meter of twintig enorm hard op de lat schoot.

De hardwerkende Thalia kreeg nog een prima kans maar helaas kwam de tegenstander er nog net tussen, iedereen had haar een doelpunt gegund. Mooi om te zien hoe zij altijd positief is, zich aanpast en deel uitmaakt van ons team. Ik denk dat ik niet overdrijf als ik zeg dat als we ook maar 80% van de overige kansen hadden benut het dubbele cijfers waren geworden maar dat was misschien ook iets teveel van het goede geweest. De enige smet op deze wedstrijd was eigenlijk de blessure van wederom Marije aan haar bovenlip, dit na een venijnig schot van de tegenstander midden in haar gezicht, naar verluidt heeft ze een dezer dagen een afspraak in de privékliniek van plastisch chirurg dr. Schumacher. Uiteindelijk erg blij met een prima teamprestatie waarbij eenieder haar deel geleverd heeft, nu volhouden en doorpakken met zijn allen!