Zaterdag 6 april 2024 speelde ZVV’56 de competitiewedstrijd tegen WVV Wageningen, de nummer 4 in de ranglijst.Het was een zonnige en warme dag, met hoogstwaarschijnlijk een spannende wedstrijd in het vooruitzicht, vooral als je terugkijkt naar de vorige ontmoeting in Wageningen, waar we helaas met 4-3 verloren. Met z’n allen verzameld in de bestuurskamer voor de wedstrijdbespreking.

Trainer Patrick Vader benadrukte dat Wageningen in de laatste vijf wedstrijden slechts twee verliespunten had geleden. Het was een stabiele ploeg, maar met onze recente vorm – de laatste vijf wedstrijden nauwelijks tegendoelpunten maar helaas ook weinig gescoorde goals – hoefden we voor niemand bang te zijn. De trainer had er alle vertrouwen in dat we, zeker thuis, voor een goed resultaat konden gaan.

De opstelling was als volgt: Mike Kremers stond op doel, met Philip Cossee, Niek Jansen Vreling, Frank Leliveld en Booth-y Pronk in de achterhoede. Op het middenveld stonden Peter van Essen, Mark Hoving en Ruud van Leussen, en in de aanval: Ruben Bruinink, Redouan Toutouh en Sep Emmerink. Op de bank zaten Joey Kerkdijk, Steven Hol, Jim Florentinus en Shaiq Masudi.

De wedstrijd begon wat tam, met weinig communicatie en een rustig baltempo. Wageningen probeerde ons spel en tactiek te doorgronden. Zoals besproken voor de wedstrijd, was de linksbuiten van Wageningen degene die het meeste gevaar kon stichten. Gelukkig dekte ons middenveld de passlijnen vaak goed af en won Philip veel duels.Ongeveer 25 minuten in de wedstrijd kregen we een vrije trap op ongeveer 35 meter van het doel. Niek bracht de bal voor en onze spits Redouan kopte knap op de lat, ondanks twee verdedigers om zich heen. Later in de eerste helft kopte Frank uit een corner naar de grond, maar helaas stuiterde de bal over het doel.

Hoewel we niet veel kansen creëerden in de eerste helft, gaven we ook weinig weg. Een grote kans voor hun rechtsbuiten rond de 35e minuut werd goed gepareerd door Mike. Echter, vlak voor rust wist de linksbuiten van Wageningen uit een moeilijke hoek de bal achter de paal te punteren, waardoor de ruststand 0-1 was.

In de rust bespraken we dat we een tandje moesten bijzetten: meer strijd leveren, harder werken en rustig blijven in balbezit, terwijl we ons eigen spel bleven spelen. Na rust werd onze aanvoerder Jim Florentinus ingebracht voor Sep, die net terug was van een blessure.In de tweede helft begonnen we feller. We gaven weinig weg en kregen zelf ook kansen. Ongeveer rond de 60e minuut wist Ruud met een knappe actie een duel te winnen en gaf hij een fraaie steekpass op Jim, die koelbloedig over de keeper heen schoot: 1-1.

Dit zorgde voor meer geloof en vreugde in het team. We moedigden elkaar aan en werkten hard voor meer kansen.Wageningen kreeg nauwelijks kansen en de meeste schoten gingen over of naast. Ongeveer in de 78e minuut kregen we een vrije trap op 25 meter van het doel. Mark nam de vrije trap en krulde de bal langs de muur, maar de keeper tikte hem net naast. Uit de daaropvolgende corner kopte Frank de bal binnen: 2-1.

Met nog een kwartier te gaan, inclusief blessuretijd, moesten we volhouden en geconcentreerd blijven in de verdediging, terwijl we ook kansen probeerden te creëren.Het was een zware slotfase. Iedereen werd vermoeider door de warmte, maar we bleven strijden. We gaven weinig weg en Frank wist zelfs nog een gevaarlijke aanval eruit te halen. In blessuretijd werd Jim weggestuurd en ging alleen op de goal af, maar helaas schoof hij de bal net naast. Direct daarna klonk het eindsignaal. Drie punten waren binnen, een mooie opsteker voor de komende wedstrijden, waarin nog van alles kan gebeuren om het seizoen op een mooie manier af te sluiten.

We willen alle supporters bedanken voor hun steun en hopen jullie bij de volgende thuiswedstrijd tegen Hulshorst op 20 april (15:00 uur) weer te zien. Komende week bereiden we ons voor op de uitwedstrijd tegen VV Ede/Victoria, die om 15:00 uur gespeeld wordt op sportpark Hoekelumse Eng.

Niek Jansen Vreling