Hoewel we niet als groep afreisden naar Alexandria, werden we al snel herenigd in de kantine van de club uit Apeldoorn-zuid. Eenmaal in de kleedkamers waanden we ons in een timeswap naar het verleden. De kleedkamer lijkt één op één op de kleedkamers van ZVV’56 in voorgaande jaren.
Vandaag begonnen we met Joost op het doel. Achterin stonden Jim, Jos, Dennis en Maurice. Op het middenveld keerde Ime terug, het middenveld werd compleet gemaakt door Frank, Stef en Patrick Zwiers. In de spits Hassan en Patrick Vader. Huub werd op het laatste moment nog weggeroepen door het tweede en de talisman van het 3e elftal zou vandaag dan ook gemist worden.
Vanaf het allereerste fluitsignaal was het duidelijk dat Alexandria, met Andy van der Meyde in de gelederen, een agressieve speelstijl zou gaan hanteren. Fel op de bal en niet te beroerd om de tegenstander net boven de enkeltjes af te zagen. Na ongeveer 13 minuten spelen was het Alexandria dat er met AvdM goed uitkwam over de rechterkant. De linkerkant was niet aan het opletten en zo kwamen er twee spelers van de blauwwitten voor de goal en stond het al heel snel 1-0.
We wisten dat de enige manier om dit Alexandria te bestrijden was, om goed te combineren en de bal snel rond te laten gaan. De tegenstander niet de mogelijkheid geven om de organisatie goed neer te zetten, maar dit bleek moeilijker te gaan dan verwacht. Schoten van Stef en Dennis smoorden of haalden het doel niet en verder zijn we niet echt gevaarlijk geweest. Tot het moment in de 30e minuut waar een overtreding werd gemaakt op Maurice. Hij nam deze vrije schop sneller dan de verdediging van Alexandria had verwacht en Patrick Vader wist bij de tweede paal goed binnen te lopen.
In de rust zijn er woorden gewisseld over de instelling waarmee we in het veld stonden. We moesten niet bang zijn voor die gasten en goed blijven combineren. Op die manier konden we de conditioneel mindere spelers van Alexandria kapot kunnen spelen. Helaas bleek niets minder waar. Eenmaal het veld op, waarbij Sjoerd als vervanger van Jim binnen de lijnen kwam en Randy voor Patrick Zwiers, stonden we al vrij snel weer tegen een achterstand aan te kijken. Een aanval die eindigde met een slap schot richting het doel van Joost werd niet op waarde geschat en kwam via de eerste paal in het netje terecht.
Zo moesten we weer van voor af aan beginnen en het voetbal begon er steeds een beetje meer op te lijken. Ballen kwamen weer aan en vooral over de rechterkant werd er lekker gecombineerd. Dit leidde tot kleine kansjes en wat hoekschoppen, maar echte dreiging is er niet geweest. Dit in tegenstelling tot Alexandria dat na, wederom, een fantastische pass van AvdM Joost wist te verrassen in de korte hoek. 3-1.
Voetballend waren we helemaal niet minder, maar het fel op de bal spelen en het in de gelederen hebben van een oud-profvoetballer waren erg in het voordeel van Alexandria. Dit voetballend voordeel wisten we na een verdiende hoekschop ook om te zetten in een score. Een korte corner van Hassan belandde uiteindelijk voor de voeten van Ime die een zeer mooi doelpunt maakte. Zou dit dan de ommekeer in de wedstrijd betekenen?
Helaas, vanaf de aftrap trok Andy van der Meyde een sprint naar voren. En alsof de duivel ermee speelde. Een slecht getrapte bal kwam wel bij hem aan en waar ook de afwerking niet om over naar huis te schrijven was, had Dennis het ongeluk dat de bal via zijn voet in de verre hoek eindigde. Zo kwam de eindstand 4-2 op het bord.
Ik ga er geen gewoonte van maken, maar toch een alinea gewijd aan de leidsman van vandaag. De man had vandaag maar één doel en dat is de overwinning van Alexandria veilig stellen. Handsballen in de zestien, heupworpen, zaagpartijen en beenklemmen. Niets van dit alles werd waargenomen door de leidsman, op zijn gympjes en in zijn joggingbroek, die zelf de middencirkel alleen verliet voor de rust en het einde van de wedstrijd.
Volgende week de topper tegen Loenermark, gelukkig weer op ons eigen vertrouwde veld en met hopelijk een meer onpartijdige scheidsrechter. Iedereen bedankt voor de aanwezigheid en inzet vandaag en met opgeheven hoofd naar volgende week!