Edwin Bouwmeester, bedankt voor het doorgeven van de pengel.

Mijn voetbal carrière begon, zoals gebruikelijk in die tijd, op 10 jarige leeftijd in 1967 bij AGOVV in de P1. Daarna in de C1, B1, allen op landelijk niveau, een erg leuke en leerzame tijd. Met als een van de hoogtepunten een voorwedstrijd spelen tegen Feijenoord B1, voorafgaand aan de KNVB bekerwedstrijd van AGOVV tegen Feijenoord. En achter de goal van Bob`s vader Peter Wiegmink AGOVV aanmoedigen en rookbommetjes (gemaakt van ping pong balletjes) afsteken.

Maar dan word je 16 en moet je naar de A en tot mijn grote teleurstelling kwam ik niet in aanmerking voor een profcontract, ik moest maar beginnen in A2. Hier was ik zo teleurgesteld over dat ik wilde stoppen met voetballen bij AGOVV.

Ondertussen waren wij in 1970 van Orden naar de Socratesstraat in Zevenhuizen verhuisd. En zonder voetbal kon ik toch ook niet en heb toen het seizoen bij ZVV`56 in de B1 afgemaakt en kampioen geworden (sorry Roland). Daarna voornamelijk in het tweede elftal ( kampioen in seizoen `83-`84, sorry Roland) gespeeld en af en toe in het eerste elftal.

Met het tweede elftal hebben we in `81(foto Engeland `81) nog een leuk uitstapje gemaakt naar Engeland. Dit was op uitnodiging van een Engelse jongen (Keith?) die tijdelijk bij Philips werkte en bij ZVV voetbalde.

In 1991 ging ik naar het 3^e elftal onder de bezielende leiding van Cees van der Zouwen (kampioen in 1991, sorry Roland). En later nog in het roemruchte 4^e  elftal van Jan Paalman waarin ik helaas geen kampioen ben geworden.

Op 45 jarige leeftijd mocht  ik (ja, je kwam niet zomaar in het elftal van leider Wim van Campen) in de veteranen gaan voetballen. Daar heb ik nog 20 jaar met veel plezier in gespeeld.

In coronatijd hebben we, door spelers tekort voor de veteranen, nog twee halve seizoenen in de 7 tegen 7 competitie gespeeld.

Helaas scheurde ik mijn voorste kruisband van mijn linker knie in `07 en nam de slijtage in deze knie snel toe waardoor ik in 2022 mijn actieve carrière helaas moest beëindigen.

Het voetballen bij ZVV heeft mij niet alleen veel plezier bezorgd maar ook een hele fijne vriendenkring waarmee mijn vrouw Marjolein en ik lief en leed kunnen delen. Maar ook vele (wintersport) vakanties en andere uitjes zoals het Oktoberfest in München en met de muziek groep naar concerten en festivals.

 Zoals de meeste van jullie wel weten ben ik fysiotherapeut en ik heb dan ook in al die jaren heel wat ZVV leden en vaak ook partners kunnen helpen met hun blessures, en doe dit nog steeds met veel plezier op de donderdagavond. Hiervoor ben ik in 2019 lid van verdienste geworden.

 Verder ben ik nog twee seizoenen trainer en leider geweest van onze zoontjes in de D.

Sinds 2 jaar ben ik met pensioen en ben sindsdien onderdeel van de maai ploeg en sinds oktober vorig jaar ook van de onderhoudsploeg samen met Roel Barmentloo (helaas is ons kortgeleden Evert Top ontvallen) en Marco Piket waarvoor we nog best meer vrijwilligers kunnen gebruiken. De volgende pengel wil ik (is mij ingefluisterd) om meer aandacht voor de damesafdeling in deze rubriek te krijgen, doorgeven aan Vera Leliveld