Het is al weer enkele jaren geleden dat de laatste pengel is geschreven. Mij is gevraagd om er weer een te schrijven. De pengel gaat over mijn tijd bij ZVV’56 en alles wat er mee te maken heeft.
Ik ben geboren in 1969. Elke dag als de Bonifaciusschool afgelopen was ging ik met mijn buurtvrienden van de Gentiaanstraat op straat voetballen. Mijn broer (Richard) was net iets ouder dan ik en speelde al bij ZVV. Toen ik 7 jaar was ben ik ook lid geworden van ZVV en werd ik ingedeeld in de E9. ZVV was op dat moment 1 van de grootste voetbalverenigingen in Apeldoorn. Ik weet niet meer hoe het is gekomen, maar ik werd op de goal gezet. Al snel kwam ik in de selectie-elftallen en kreeg ik keeperstraining van de gebroeders Kalk. Ik heb de gehele jeugdopleiding als keeper doorlopen en ben ook nog enkele keren voor het Apeldoorns- en Gelders elftal gevraagd. Op mijn 16e mocht ik voor het eerst in het 1e elftal meedoen. De senioren keepers Fons Smit en Jan van de Liende waren beiden geblesseerd en de trainer Albert Mens vroeg aan mij of ik hun wilde vervangen. Aan zijn gezicht kon ik zien dat hij wel twijfelde aan mijn lengte en postuur, in vergelijking met die andere twee.
In de laatste jaren van de jeugd had ik er genoeg van om altijd op de goal te staan en toen ik naar de senioren over ging ben ik gaan voetballen. Ik ben begonnen in het 3e elftal waar Marco Piket de trainer van was. Kort daarna in 1989 werd ik opgeroepen om mijn militaire diensttijd te vervullen en kon ik niet meer twee keer in de week trainen. Om te spelen op zondag moesten we op zaterdag extra trainen onder de bezielende leiding van Cees van der Zouwen. Gerrit Garrets was toen de trainer van het 1e. In 1990 begon de nieuwe trainer Rob Huisman en ik had een goede klik met hem. Het seizoen 90/91 werden we kampioen tegen Terwolde. Ondertussen speelde ik ook nog zaalvoetbal op de vrijdagavond, voor eerst de Hotline-bar en later ZVV. Uit dit zaalvoetbalelftal heb ik een aantal goede vrienden overgehouden. Inmiddels was Rob van Houwelingen de trainer geworden en werden we nog een keer kampioen. Na enige tijd begon de motivatie minder te worden en begon ik de kantjes er van af te lopen. Als we een looptraining buiten het ZVV-complex hadden werden Marco Piket en ik kort na de start opgepikt door Hans van den Berg die ons met de auto in de buurt van het eindpunt afzette. Dit was ook het moment om in het 2e elftal te gaan voetballen.
Ondertussen kreeg ik een baan in Amsterdam bij de beleggingen van Achmea en had ik geen tijd meer om nog te voetballen. Na 2 jaar, de reistijd was wel een punt, kon ik weer in Apeldoorn aan het werk en ben ik weer bij ZVV gestart, om samen met Jeroen Kamp, het 2e elftal te trainen. Omdat ik het voetbal, en de daarbij behorende gezelligheid, miste heb ik een aantal jaren in het 3e elftal gevoetbald totdat ik uiteindelijk mijn kruisband afscheurde. Na 9 maanden intensieve revalidatie kon ik weer voetballen. Dit heb ik nog twee jaar volgehouden totdat ik fysiek toch te veel last ondervond en mijn schoenen dan toch echt in de wilgen hing. Samen met Meta gingen we bij de kinderen kijken die ook al aan het voetballen begonnen waren. Dennis eerst bij Robur en daarna bij ZVV, Katja en Cindy bij de meiden van ZVV. Helaas zijn ze allemaal gestopt door verschillende oorzaken. Omdat je niet meer voetbalt en niet echt meer bij een team hoort wordt je al snel verbannen naar de oudjes van de donderdagavond. Een heel gezellige club met het hart op de goede plek voor ZVV.
In 2013 startte bij ZVV het project “Met de punt naar voren” waarbij de diverse onderdelen van ZVV zijn geëvalueerd. Als gevolg daaruit heb ik het clubhuisbeheer met een mooie club vrijwilligers gerund. Een van de hoogtepunten was het 60-jarig jubileum’. Een van de dieptepunten, volgens sommigen, schijnen “de groene gordijnen” in het clubhuis te zijn die mij worden aangerekend. 10 jaar na dato hangen ze er nog……J Het echte dieptepunt was voor mij toch het wegvallen van Jan Dijkhof uit de clubhuiscommissie.
John Leliveld had inmiddels aangegeven te stoppen als voorzitter van ZVV en op een clubavond werd de “paleisrevolutie” beklonken volgens intimi. In 2017 hebben we met een enthousiaste groep een nieuwe bestuur gevormd onder leiding van Marco Piket. Ik had als aandachtsgebied PR en Sponsoring. Ik heb met veel plezier samengewerkt met het multimediateam en de sponsorcommissie waarmee veel is bereikt. Eind 2022 ben ik uit het bestuur getreden en kijk terug op deze leerzame periode waarin we als bestuur elkaar ondersteunden, discussie hadden, maar ook veel gelachen hebben met elkaar.
Ondanks dat ik niet meer in het bestuur zit blijf ik meer op afstand de club ondersteunen. Voor de club zou het goed zijn om ook de functie van Sponsoring weer in het bestuur vertegenwoordigd te hebben. Wie oh wie?
In 2005 is het G-Voetbal gestart. De laatste jaren heb ik een vrijwilliger gezien die deze club enthousiasmeert en begeleid, ben benieuwd naar zijn verhaal en drive, daarom geef ik de pengel door aan……….Eric Kremer





