Door Rob Kruitbosch

APELDOORN – Sinds het Nederlands elftal de Europese titel veroverde doet het vermeende zwakke geslacht zich steeds sterker gelden op een voetbalveld. In Apeldoorn-Noord proberen de voetbalsters van ZVV’56 op hun eigen niveau in de voetsporen te treden van Lieke Martens en Vivianne Miedema. De Oranje Leeuwinnen van Zevenhuizen brullen steeds harder en succesvoller.

Het blijft aan de Schoonbroeksweg niet beperkt tot grommen. De vrouwen van ZVV’s eerste elftal laten steeds nadrukkelijker hun tanden zien. Ze bijten ook… “We zijn voor de tweede keer in drie jaar kampioen geworden. Vooral omdat we zaten ingedeeld in West, is het echt heel knap wat we hebben geflikt. We zijn nu het tweede team van Apeldoorn. Victoria Boys speelt eerste klasse, wij tweede klasse. Andere clubs zitten allemaal in de vijfde klasse”, stelt trainer Halil Kemence met gepaste trots hoe ZVV ’56 de verhoudingen binnen het Apeldoornse vrouwenvoetbal heeft herschapen.

Sinds zijn komst bij ZVV ’56 is Kemence samen met oud-voorzitter John Leliveld bezig de vrouwen- en meisjestak verder op te tuigen. Het eerste elftal maakt sindsdien in sportief opzicht duidelijke stappen voorwaarts. “Als ik de dames een video zou laten zien van hoe ze vier jaar geleden voetbalden, schrikken ze. Het is inmiddels geen grapje meer. Onze ambitie is om een stabiele tweedeklasser te worden”, duidt de hoofdtrainer annex coördinator erop dat de aanpak van ZVV ’56 almaar serieuzer en prestatiegerichter is geworden.

Het afgelopen seizoen bracht de club twee seniorenteams alsmede een onder 15- en een onder-19 elftal binnen de lijnen. John Leliveld hoopt dat zich in de nabije toekomst nóg meer vrouwelijk talent in Zevenhuizen meldt. “Ze moeten niet het gevoel krijgen dat ze erbij hangen. We hebben een plan van aanpak gemaakt om die meiden een meer prominente plaats binnen de vereniging te geven. We proberen meer volume te creëren. Zodat we hier elke zaterdagmiddag meer teams kunnen laten spelen.”

De kartrekker, wiens eigen dochters Lisa en Vera deel uitmaken van ZVV’s hoofdmacht, streeft ernaar meer meisjes bij zijn club aan het voetballen te krijgen. “Kijk je naar de leeftijdsgroepen van dertien of veertien jaar, dan is Apeldoorn vooral een volleybal- en hockeystad. Door middel van clinics, voetbaldagen of wervingsacties willen we aan de noordkant van Apeldoorn wat gaan doen”, geeft Leliveld aan hoe ZVV ’56 binnen haar eigen mogelijkheden probeert mee te liften op de successen van het Nederlands vrouwenelftal. “Je merkt dat veel meisjes zich associëren met Lieke Martens.”

“Vier jaar geleden zijn we met zestien of zeventien speelsters begonnen. Nu staan er een stuk of tachtig. Misschien komt er komend seizoen zelfs een pupillenteam bij. We willen wel graag dat ze zelf komen”, benadrukt trainer Kemence dat ieder meisje of jonge dame welkom is om bij ZVV’56 haar voetballende kwaliteiten verder te ontplooien. “Ons eerste is redelijk uitgebalanceerd. De jongste is zeventien. Een groot gedeelte is rond de 22 jaar. En dan hebben we een vijftal dertigers, onze ouwe rotten. Er komen nu enkele zestienjarigen aan die de stap ook kunnen maken.”

Aan ambities ontbreekt het niet bij de verantwoordelijken. Leliveld denkt graag groot. “Ik wil wethouder Stukker hier graag uitnodigen voor als wij FC Twente hier naartoe zouden kunnen halen voor een wedstrijd tegen ons eerste. Zo’n wedstrijd krijg ik voor elkaar, zeker weten. Stel je voor wat een boost dat zou geven.” Leliveld noemt de acceptatie binnen de eigen gelederen al een enorm winstpunt. “Het gaat steeds beter samen. Bij de kampioenswedstrijd van de dames stonden er spelers van het eerste achter de bar. Ik hoorde bij die wedstrijd toeschouwers op het terras tegen elkaar zeggen: ‘joh, die meiden kunnen écht voetballen’. Voor mij was dát het mooiste compliment dat we konden krijgen.”