Op zaterdag 15 april stond er een echte derby op het programma voor Heren 1. Zij mochten het in Apeldoorn-Zuid opnemen tegen de titelfavoriet Apeldoornse Boys. Buiten het feit dat het een derby is en dat Apeldoornse Boys kampioen kan worden, was ook de met 0-7 verloren thuiswedstrijd motivatie om onze huid duur te verkopen.

Ondanks een goede warming-up begon de wedstrijd van onze kant slordig. De voorste linies van Apeldoornse Boys wisselden continu van positie en daar hadden wij het de eerste 10 minuten erg lastig mee. Gelukkig kwamen de Boys nog niet echt tot grote kansen en kon ZVV zich, na deze onrustige start, goed herpakken. Organisatorisch stond het nu goed en ook in balbezit werd er zorgvuldiger gespeeld. Meerdere malen kon de bal achterin of op het middenveld veroverd worden. Spitsen Wahid Hashimi en Jim Florentinus stonden op deze momenten scherp voor een dieptebal.

Waar dit de eerste paar keer nog niet tot veel gevaar voor de keeper van Apeldoornse Boys zorgde kwam daar in de 26e minuut verandering in. Na weer een mislukte aanval aan de kant van de rivalen kwam aanvoerder Mark Hoving centraal op het middenveld aan de bal. Jim startte zijn loopactie en Mark stuurde hem met een goede steekbal het 16-meter gebied in. Vanuit een lastige hoek wist Jim met een harde knal de achterkant van het net te vinden (0-1).

De mannen uit Apeldoorn-zuid, die enigszins verrast waren door deze openingstreffer, hadden nu nog meer motivatie om vol in de aanval te gaan. Dit werd al vrij snel bijna beloond met een geweldig schot van buiten de 16, dat de binnenkant van de paal raakte. ZVV zette alles op alles om met een voorsprong de rust in te gaan. Maar tevergeefs,  in een onoplettend moment aan onze zijde brak een van de behendige buitenspelers door aan onze linkerkant, haalde de achterlijn en wist ook nog een vrije medespeler in de 16-meter te vinden. De bal werd 10 minuten voor rust van dichtbij ingeschoten (1-1).

Aan alles was te merken dat Apeldoornse Boys de kleedkamer in wilde gaan met een voorsprong. Wij snakten naar de rust, maar bleven geconcentreerd verdedigen en werden voor rust ook nog een aantal keer gevaarlijk. Een van deze acties werd zelfs bekroond met een tweede doelpunt. Wederom uit een omschakeling na een verdedigende ingreep van Ruud van Leussen kwam ditmaal Ruben Bruinink aan de bal. Hij stuurde Jim richting de vijandelijke 16 meter. Eenmaal daar aangekomen hield Jim de bal goed bij zich en wachtte op aansluiting. Deze aansluiting kwam in de vorm van Mark die de bal mee nam voorbij zijn directe tegenstander, rustig bleef en de bal met een lage schuiver afwerkte (1-2).

Met deze stand op het scorebord was het tijd voor de thee. Terwijl trainer Michel Klomp en assistent Cerry van Amersfoort ons scherp probeerden te houden hoorden wij door de muren de frustraties van onze tegenstander. Bij ons zelf overheerste er een gevoel van vertrouwen en geloof in dat wij een heel mooi resultaat konden neerzetten vandaag, maar er was ook het besef dat wij nog 45 loodzware minuten tegemoet gingen.

Aan het spelbeeld veranderde aan het begin van de tweede helft niet veel. De heren van zuid aan de bal, en de heren uit Zevenhuizen met de gevaarlijkste kansen. Dit hielden wij het eerste kwartier goed vol, maar vervolgens sloeg dit toch om. Na een sterkere periode van Apeldoornse Boys, waarin zij hun individuele kwaliteiten konden omzetten tot veel gevaarlijke momenten, scoorden zij de gelijkmaker. Een voorzet die door meerdere mannen van beide teams getoucheerd werd rolde uiteindelijk tergend traag op de doellijn af waar hij binnen getikt werd (2-2).

Dit doelpunt deed mentaal veel bij beide teams. Wij baalden zichtbaar van de manier van scoren en wisten dat het nog een hele moeilijke 25 minuten zouden gaan worden. Apeldoornse Boys had al het vertrouwen terug en leekt ervan overtuigd geen punten te laten liggen vandaag. De druk op onze verdediging werd nog groter, maar zelden wisten zij een weg te vinden langs het centrale duo Joop Schildkamp en Ejup Smakoli. Dat de Boys alles op de aanval zetten had natuurlijk ook een keerzijde. Mede door individuele acties van Wahid konden wij gebruik maken van de ruimte die nu achter de verdediging lag.

Dat één moment een hele wedstrijd weer kan doen kantelen bleek in de 80e minuut. Mark werd door Leroy van Wermerskerken gelanceerd vanaf het middenveld, hij behield het overzicht en vond Jim aan de andere kant van het 16-meter gebied. Jim rondde de uitgemeten bal van Mark perfect af in de bovenhoek en bepaalde hiermee de eindstand (2-3). Het geloof in drie punten was bij Apeldoornse Boys voor goed verdwenen en maakte plaats voor irritatie, ongeloof en schaamte.

In het resterende gedeelte van de wedstrijd werd de titelfavoriet nauwelijks gevaarlijk meer. In pure wanhoop probeerde Apeldoornse Boys met afstandsschoten op gelijke hoogte te komen, maar ook deze bleken geen gevaar te vormen voor keeper Ralph Bultman. De wedstrijd werd volwassen uitgespeeld en wij lieten zelfs de kans liggen om onze score nog uit te bereiden.

Toen het laatste fluitsignaal klonk was er spraken van ongekende vreugde bij iedereen met een oranje-zwartgekleurd hart. In een seizoen waarin de punten zo schaars zijn was deze overwinning meer dan goud waard. Wij hopen deze lijn door te zetten en op die manier een ‘verloren’ seizoen een hoopvol einde te geven.