Na een jaar hard werken met veel hoogtepunten mochten we ons opmaken voor de nacompetitie. Ondanks dat de aanloop wat anders liep dan normaal was er vooraf één ding duidelijk. We waren erop gebrand om hier een resultaat neer te zetten. Met IJVV wisten we dat we een sterke tegenstander zouden treffen. vandaag konden wij ons meten met één van de topteams uit een andere 3 klasse.

Zowel tijdens de bespreking als de warming-up was de scherpte duidelijk te zien. De focus bij de pass-oefening en de felheid in het positiespel gaven een duidelijk signaal dat wij er klaar voor waren. Net zoals de warming-up begonnen we de wedstrijd fel en scherp. We waren geduldig aan de bal en zochten Anne-Ruth over de grond op de momenten dat er geen rugdekking was en zij in een 1-1 duel met haar tegenstander er voorbij kon. Dit lukte een aantal keer maar helaas was de laatste bal vaak net niet goed. Ook de corners waren zoals al het hele jaar vandaag weer levensgevaarlijk, ondanks dat de eerste paar geen doelpunt opleverden.

Vanuit het niets was het IJVV die gevaarlijk werd. Een lange bal werd achterin verkeerd verwerkt, de bal bleef liggen en de spits schoot hem in de kluts over Vernice. Ons antwoord liet niet lang op zich wachten. Een goede corner van Hilde werd door de keepster niet goed weggewerkt. Deze kwam voor de voeten van Fre. Die bedankte haar en schoot de 1-1 binnen.

Tijdens de drinkpauze even wat puntjes op de i gezet en in de fase daarna kwam alles wat je als trainer wil zien er ook uit. IJVV dat begon met proberen hoog druk te zetten stapte al snel van dit plan af, omdat we steeds de voetballende oplossing vonden. Ze hadden het proberen opbouwen vervangen voor de lange bal maar gevaarlijk zijn ze niet meer geweest. Wij zelf zijn nog een aantal keren heel gevaarlijk geweest met corners en vrije trappen. De kopballen misten alleen wat kracht en ook bij een doorgeschoten bal kregen we de bal net niet in het doel.

In de rust aangegeven dat we op deze manier door moesten gaan. Dat als we dat doelpunt maken we de wedstrijd naar ons toe kunnen trekken.

De tweede helft probeerde IJVV ons weer onder druk te zetten maar wederom zonder succes. We konden er weer simpel onderuit voetballen. Bij de eerste de beste aanval van IJVV was het wel weer raak. De voorzet werd door iedereen gemist behalve de hand van Celina. De scheids was onverbiddelijk en de penalty leverde de 2-1 op. Ook dit keer wisten wij dit weer snel gelijk te trekken. Weer een goede corner van Hilde werd door Lieke keihard binnen gekopt 2-2.

Net op het moment dat wij wouden gaan wisselen scoorde IJVV de 3-2. We waren net niet scherp in het duel en de lange bal die volgde werd keurig over Vernice heen binnen geschoten. Met Tara en Kim voor Fre en Laura besloten wij in een 4-3-3 met meer druk vooruit de gelijkmaker te forceren. Binnen een minuut slalomde Tara de 16 in en werd net even vastgehouden waardoor ze niet kon uithalen. Ook dit leverde een strafschop op. Vera nam haar verantwoordelijkheid en schoot de bal hard en laag buiten het bereik van de keepster. Maar helaas precies op de paal. Geen gelijkmaker!

Dit was het kantelpunt in de wedstrijd, IJVV scoorde gelijk de 4-2 uit de counter en de kopjes gingen toch wat hangen. Waar wij vandaag het geluk niet meehadden en elke keer ons schot geblokt of gekraakt zagen worden daar was IJVV tot nu toe dodelijk effectief. Bij elke gestrande poging voelde je het geloof wegebben. Met Quinty voor Celina en Hilde doorgeschoven na het middenveld probeerden we nog met lange ballen de aansluitingstreffer te maken. Maar nu was IJVV gevaarlijker in de counter en maakten ze uiteindelijk ook de 5-2.

Dana maakte na een prachtige solo nog wel de 5-3. Maar dit was te laat om de spanning terug te brengen. En dus bleef het bij 5-3.

Onze nacompetitie bleef beperkt tot 1 wedstrijd.

Maar wat zijn wij als begeleiding trots op dit elftal. We begonnen met een compleet nieuw team en staf. We hebben een fantastisch seizoen gehad, onze doelstelling gehaald en geroken aan de nacompetitie. Volgend seizoen gaat de lat nog iets hoger!

De trotse trainer