vijfde klasse – Het shirt met rugnummer 10 moet over het scorebord worden gehangen voor de feestfoto na afloop. Daar is alle reden toe want een stadsderby met 10-0 winnen, dat is geen alledaagse routine. Ook ZVV’56-aanvaller Philip Cossee poseert met graagte. Hij is het oog van de camera immers wel gewend.

Het is een middag vol slapstickmomenten op sportpark Zevenhuizen, waar ZVV’56 en Apeldoornse Boys de degens kruisen voor wat normaliter een spannende middag zou moeten worden. Na acht minuten is die spanning al verkruimeld. Het staat dan al 3-0. „Je mag best verdedigen, hoor”, roept Boys-trainer Bernard van Werven cynisch richting zijn spelers als Jim Florentinus weer eens vrije doortocht heeft gekregen.
Als de teller op zeven staat – nog in de eerste helft – krijgen ze in de dugout bij ZVV’56 onderhand de slappe lach. ‘Gebeurt dit allemaal echt?’ lijken ze te denken. Van Werven doet er inmiddels het zwijgen toe, een ongebruikelijk gezicht voor de man die al decennia vooral vol vuur meeleeft met de clubs die hij traint. Hij realiseert zich dat het deze zaterdag geen zin heeft.
Als Philip Cossee (22) kort na rust de 9-0 binnen schiet, is de enige vraag die er nog toe doet of het scorebord is toegerust op dubbele cijfers. Die vraag blijft nog een half uur boven het sportpark hangen, maar als Sep Emmerink ‘eindelijk’ de tiende binnen schiet achter de piepjonge doelman Silvan Bunk (die overigens niets te verwijten valt) is ook dat mysterie opgelost. De teller blijft op 9 staan.
Toen Cossee na drie minuten de score opende had hij ook nog durven dromen dat de score zo hoog zou oplopen. „Maar wij waren vandaag enorm gedreven. Een derby als deze, die wil je winnen.” Daarmee maakt hij direct duidelijk wat deze middag hét verschil was tussen beide ploegen.
Winnen met dubbele cijfers is opvallend genoeg niet uniek voor ZVV’56, dat vorig seizoen Ede/Victoria al eens met 10-1 klopte. „Maar toen lukte het niet om de nul te houden. Het zakt toch een beetje weg na rust, maar dat we nu geen tegentreffer kregen was wel heel mooi.”
De rechter aanvaller keerde in de zomer van 2023 terug bij de club uit zijn jeugd. Hij maakte uitstapjes naar WSV en Columbia, maar heeft bij ZVV het ‘oost west, thuis best-gevoel’ gevonden. „Ik voel me helemaal goed hier. Alle mensen die er al rondliepen toen ik hier in de jeugd speelde zijn er nog steeds. Dat zegt wel iets over deze club.”
Cossee dankt het grootste deel van zijn bekendheid overigens niet als rappe aanvaller in de vijfde klasse, maar aan zijn tv-optredens. Twee jaar terug ging de overwinning in Hollands Next Topmodel maar net aan zijn neus voorbij, maar dat lijkt alweer iets uit een ver verleden.
Aanvankelijk liet hij weten een carrière in dat vak te ambiëren, maar dat staat inmiddels op een laag pitje. „Het is heel lastig om daar tussen te komen en een plekje te verwerven. En ik ben er misschien zelf ook niet genoeg mee bezig geweest.”
Het is het televisiegenre dat in de regel wat verder afstaat van het toch nog altijd masculiene voetbalwereldje, maar zijn optredens werden ook op de velden herkend. Maar op de vraag of Cossee nog iets van zijn modellenavontuur heeft meegenomen naar het voetbal moet hij even nadenken. „Goede vraag”, wint hij even tijd, om te concluderen dat hij niks kan bedenken. Wel in het dagelijks leven. „Ik kreeg regelmatig te horen dat ik in alle omstandigheden mezelf bleef. Dat is iets wat ik wel meeneem. Ja, misschien is dat ook wel de reden dat het wereldje toch niet echt bij me past.”
Ook zijn studie voeding en diëtetiek ik Amsterdam ligt enigszins in het verlengde van zijn bijzondere avontuur. „Ik ben altijd bezig met gezondheid en gezond eten. Dat heb ik meegekregen van mijn oma, die nog altijd heel vitaal is.”
Bij ZVV’56 hoeven ze zich overigens geen zorgen te maken dat hij de club verlaat. „Ik reis op en neer met de trein. Dat kost best wat tijd, maar ik moet er niet aan denken in Amsterdam te wonen met al die drukte.” En dat is goed nieuws voor de club die zijn mooie jongen maar wat graag koestert.